شعر دموکراسی

با ترس یا با ریش گرو گذاشتن
دموکراسی دس نمیاد
نه امروز نه امسال
نه هیچ‌وختِ خدا.
منم مث هر بابای دیگه
حق دارم
که وایسم
رو دوتّا پاهام و
صاحاب یه تیکه زمین باشم.
دیگه ذله شده‌ام از شنیدن این حرف
که: «-هرچیزی باید جریانشو طی کنه
فردام روز خداس»!
من نمی‌دونم بعد از مرگ
آزادی به چه دردم می‌خوره،
من نمی‌تونم شیکمِ امروزَمو
با نونِ فردا پُر کنم.
آزادی
بذر پُربرکتیه
که احتیاج
کاشته‌تش.
خب منم این‌جا زنده‌گی می‌کنم. نه؟
منم محتاج آزادیم
عینهو مث شما

                                          
    لنکستون هیوز
                                       ترجمه و بازسرایی:
                                                 احمد شاملو

نوشته شده در دوشنبه ۳ دی ،۱۳۸٦ توسط حسین منيرواقفي*
پيام هاي ديگران ()              لینک این یادداشت